VERWONDERING – In Handelingen wordt het plaatje van een ideale gemeente geschetst. Niemand lijdt gebrek, iedereen heeft het goed, elk gemeentelid weet zich gezien. De eerste gemeente: een idyllisch samenzijn.
Je kunt cynisch op dit ideale plaatje reageren: lang heeft het niet geduurd. Dat klopt. Al snel volgt het verhaal van Ananias en Safira. Je kunt zeggen: vandaag de dag is dat niet meer vol te houden. En erbij denken: zeker niet met de mensen die bij mij in de kerk zitten.
Je kunt je ook afvragen: wat bewoog deze mensen om zo samen te leven? Wat maakte hun samenzijn zo ideaal? Daar staat niet zoveel over in de bijbel. Maar we hoeven het ook helemaal niet ingewikkeld te maken. Zou het geheim van deze gemeente zich niet kunnen laten vangen in één woord: verwondering?
Voorganger is Huibert van Noort (De Hoeksteen Sauwerd)
Liturgie
- Welkom en mededelingen
- Stilte
- Zingen (als votum): Psalm 121: 1 (GK)
- Groet
- Psalm 121: 2, 3 en 4 (GK)
- Gebed
- Kindmoment
- Gezang 912 (LB) – Neem mijn leven
- Handelingen 4: 32-37
- Verkondiging (deel 1 – verwondering)
- Zingen: Breng ons samen (Sela)
- Handelingen 6: 1-7
- Verkondiging (deel 2 – bewondering)
- Psalm 133 (DNP)
- Wetslezing (Johannes 15: 1-8)
- Opwekking 705 – Aan de maaltijd wordt het stil
- Gebed
- Collecte
- Gezang 416 (LB) – Ga met God
- Zegen